อยู่ในบุญ ตุลาคม ดาวรวย หลวงปู่ 10 ตุลา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 77 / 193

ไฟไหม้ที่หัวไม้จิด ก็ต้องดับที่หัวไม้จิด ทุกข์เกิดขึ้นที่ใจ ก็ต้องดับที่ใจ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2455

บวชมมาแล้วต้องมีวัตถุประสงค์เดียว..เป็นหลัก คือ ทำพระนิพพานให้แจ้ง นอกจากนั้นก็เป็นเรื่องปรกย่อยรองลงมา สิ่งนี้ต้องอยู่ในใจของลูกทุกรูป ถ้าไม่มีสิ่งนี้บวชเป็นพระยาก ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

บาชแล้วต้องปฏิบัติธรรม ถ้าไม่ปฏิบัติ การบวงชั้นทุกชัชอาน 3 ตุลาคม พ.ศ. 2546

ถ้าชนะแล้วปฏิบัติธรรม จะมีแต่ความสุขสดชื่น เบิกบานทุกวันทุกคืน ไม่มีเบื่อหน่ายในเพศสมณะเลย 3 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖.

และจะคอยตามดูแลรักษา แล้วสิ่งที่เป็นอจินไตย เหนือธรรมชาติก็จะเกิดขึ้น ให้เราได้เห็นอยู่ตลอดเวลาด้วยเทวนฤภาพ เพราะเทวดารักเรา รักพระที่เข้าถึง "พระ" และที่สำคัญที่สุดคือ... เข้าถึงแล้วมีความสุข เป็นที่

อย่าละเลยการปฏิบัติธรรม ทำให้เป็นกิจวัตร เหมือนเราตื่นมาแล้ว ต้องล้างหน้า แปรงฟัน ขับถ่าย สรงน้ำ ฉันภัตตาหาร ทำให้เป็นกิจวัตร ทำบ่อยๆ เดี๋ยวจะเกิดความเคยชิน วันไหนที่ไม่ได้ทำก็รู้สึกว่า เหมือนขาดอะไร

เป็นพระอยู่เหนือ ความรวย ความจน พระไม่ได้คิด เรื่องรวย เรื่องจน มันเหนือนั้นไปแล้ว 6 ตุลาคม พ.ศ. 2546

ชีวิตพระเป็นชีวิตที่ดีที่สุด เหมาะสมกับชาวโลกที่สุด เพราะเป็นชีวิตที่ปลอดกังวล มีเวลาสำหรับแสวงหาความรู้ภายใน ที่เรายังไม่รู้อีกมากมาย มีไว้สำหรับแสวงหาความสุข ที่มีมากกว่า... ความสุขด้วยลาภ ยศ สรรเส

เพศบวกวช... เหมาะสมที่สุดในชีวิตของสังคมรั้ว เพราะสร้างบารมีได้สะดวกสบายที่สุด ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต สำคัญยิ่งกว่าอากาศที่เราหายใจ เพราะถ้าขาดอากาศเราก็แค่ตายจากโลกใบนี้ แต่ถ้าขาดธรรมะเราจตายจากความดี ตายจากทุกสิ่งทุกอย่าง ๑๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓

ความปรารถนา ที่จะเข้าสู่ธรรมกายยานั้นมีทุกคน แต่ความตั้งใจปฏิบัติให้เข้าถึงนั้นมีน้อย เราต้องเอาชนะแมวเกียรคร้าน หรือความตั้งใจชั่วคราวนี้ให้ได้ ในไม่ช้าก็จะสมหวังอย่างแน่นอน 4 ตุลาคม พ.ศ. 2551

เราต้องครอบครอง ศูนย์กลางกาย ของเราเองให้ได้ เราจะชนะเขา ก็ตรงยึดกลางได้นี่แหละ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖

หลับในกลางสมาธิ พอตื่นมาคอมเช้า เราสังเกตดูจะเห็นได้ว่า มันไม่มีมัน ไม่มีชิม ไม่เมื่อย ไม่งง นั่นแหละคือ...การหลับที่สมบูรณ์ 5 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

การหลับที่สมบูรณ์ คือ ใจต้องหลับอยู่ในกลางสมาธิ อยู่ในกลางอันแห่งทะเลบุญ 4 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

อย่าเอาใจไปวางไว้ที่ใคร วางใจไว้ที่ คน สัตว์ สิ่งของ...ไม่ได้ เพราะนั้น...ไม่ใช่ที่วางใจ ๑๑ ตุลาคม พ.ค. ๒๕๕๑

ถ้าจะให้ชีวิตสมบูรณ์ เป็นชีวิต ๒๐๐ เปอร์เซ็นต์ ธุรกิจ กับจิตใจต้องไปด้วยกัน ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

พยายามรักษาใจ อย่างปล่อยใจให้หยาบ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖

ทุกคืนก่อนเข้านอน ต้องมั่นนี้นึกถึงบุญ นิทธบทวนความบริสุทธิ์ถวายอาจาใจ และตรวจดูข้อบกพร่องของตัวเอง อยู่เป็นประจำ สม่ำเสมอ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2544

ถ้าใจไม่สงบ ไปอยู่จักรวาลไหน...ก็ไม่สงบ ถ้าใจสงบ... อยู่ที่ไหนก็สงบ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๗

อย่าให้ใจสูญเสียความสงบ เพราะใจเป็นแหล่งแห่งพลังงาน แหล่งแห่งดวงปัญญา แหล่งแห่งบุญกุศล 26 ตุลาคม พ.ศ. 2546